Edwine over de ontroerende voorstelling van Romijn Conen

Recensie Vallicht, Roadtrip van een lamme schooier – Romijn Conen
Door Edwine Rothuizen-Eijken

Vanmiddag rijd ik met blij gemoed naar het Munttheater in Weert.
Een voorstelling recenseren op een doodgewone dinsdagmiddag is een cadeautje.
En een bijzonder en ontroerend verhaal als “Vallicht” al helemaal!

Bij binnenkomst in de foyer proef ik al meteen een hele andere sfeer dan gewoonlijk.
Acteur Romijn Conen verwelkomt iedere gast met een handdruk en een persoonlijk woord.
Binnen in de zaal mogen we allemaal een plaatsje uitzoeken op het podium. Midden in het decor en vlakbij Romijn. De informele setting heeft iets intiems en ook vertrouwds. Als deze “manke man” zijn aangrijpende verhaal begint te vertellen over zijn ongeluk, zijn beperkingen, de frustraties, woede en onmacht, is het muisstil.

Tijdens de roadtrip op zijn driewielfiets door Nederland, hoopt hij weer een beetje van zichzelf te vinden. Weer Romijn te zijn voor zijn vrouw en zoontjes. In al zijn woorden klinken oprechtheid en kwetsbaarheid door. Maar ook moed. Ik merk dat niet alleen ik, maar ook het publiek enorm geraakt wordt door zijn aangrijpend relaas.

Romijn spreekt de teksten van de scenes – deels van hemzelf en deels van Peer Wittenbols- foutloos en duidelijk gearticuleerd uit. Als hij een enkele keer moet zoeken naar een woord, weet ik niet eens of dat gespeeld is. Wat ongelooflijk knap voor iemand die met afasie door het leven moet.

De sfeervolle, speciaal gearrangeerde gitaarmuziek geeft het verhaal extra lading en mij de gelegenheid om de emoties te laten bezinken.

Ik kon me nauwelijks voorstellen hoe het leven moet zijn na een herseninfarct. Toch heb ik na deze voorstelling het gevoel dat ik dit nu weet. Dankjewel Romijn voor deze prachtige ervaring. Je blijft nog lang in mijn gedachten.

Word ook geraakt door deze moedige acteur en bezoek zijn voorstelling in de Hofnar op maandag of dinsdag, 30 of 31 maart 2026.