Programma

Onze vriend maakte Fernando Lameirhinas ‘Een fado voor mijn vader’ mee

Een aantal keer per seizoen gaan onze huisrecensenten een voorstelling voor u bekijken, zodat u vooraf een goede indruk krijgt waar u heen gaat. Deze keer was het de beurt aan Ans Boelens die voor u een kijkje nam bij de voorstelling van Fernando Lameirhinas ‘Een fado voor mijn vader’.

Drie mannen betreden het eenvoudige decor waarop een aantal gitaren in diverse maten en een piano staan te wachten.

Fernando Lameirhinas schept vanaf de eerste klanken een huiskamer sfeer. Hij vertelt over zijn jeugd in Portugal, zijn familie, zijn vlucht naar België en latere verhuizing naar Nederland. Verhalen en liedjes wisselen elkaar af. Zijn ‘bloed’ broer en muzikale broer begeleiden hem. De liedjes gaan over liefde, weemoed, geluk en heimwee.

Als een troubadour neemt hij ons mee op een muzikale reis door zijn leven. De emoties klinken door in zijn liedjes, dat lijkt de taal onbelangrijk te maken. Fernando en zijn mannen hebben zichtbaar plezier in het optreden en dat slaat over op de zaal. Hij nodigt ons met regelmaat uit om mee te zingen want – zo zegt hij- “klappen is saai!” Hij wil met zijn liedjes de wereld een beetje mooier maken.

Ik geniet van het mooie, bevlogen optreden. Fernando Lameirhinas is voor mij de Portugese Gerard van Maasakkers!